Δεν μπορώ να μιλήσω για κανέναν παραπάνω από τον εαυτό μου.Παρόλα αυτά θα προσπαθήσω να κάνω μέρικες ερωτήσεις.
Ποια ήταν η τελευταία φορά που καθίσατε σε μια πολυθρόνα και δεν κάνατε τίποτα?η τελευταία φορά που αφήσατε το εαυτό σας να παρασυρθεί από όνειρα και σκέψεις που δεν ταίριαζαν στο χρόνο και στο τόπο?που απλά ονειρευτήκατε με τα μάτια ανοιχτά?
Αυτή είναι η δομή της ζωής ενός ατόμου σήμερα:Σχολειό,Δουλεία,Οικογένεια και Παιδιά.
Αν θες να είσαι μέλος της κοινότητας να έχεις σεβασμό και υποστήριξη πρέπει να είσαι κάλός σε όλα.
Καταληξη? Τα χρόνια περνάνε και βρίσκεσαι χαμένος μέσα σε ένα χάος υποχρεώσεων και ευθυνών που δεν είσαι καν σίγουρος αν τις ζήτησες.Μετράς το χρόνο.Το χρόνο που θα κάνεις να πας στη δουλεία,να ετοιμάσεις το project,να πάρεις τηλέφωνα,να τελειώσεις υπερχρεώσεις σπιτιού και χίλια-δύο άλλα.Αν ξεχάσεις κάποιο θα χάσεις τον ύπνο σου,την θέση σου,το φίλο,τη φίλη σου,την ηρεμία σου! Που ποια ηρεμία με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω σου.Μια στιγμή να ενδώσεις στα παρακάλια ενός τρελού να πιεις εκείνο το καφέ θα το πληρώσεις!Οι ενοχές θα είναι εκεί από την πρώτη γούλια.Οι σκέψεις για πράγματα που θα έπρεπε να κάνεις.Πράγματα άλλοι ”ευτυχισμένοι” κάνουν τη στιγμή εκείνη.Γιατί αυτό θες να είσαι,αυτό που σου είχαν τάξει πριν χρόνια.Και δεν πρέπει να χαραμίσεις ούτε λεπτό.
Όταν καταλάβεις ότι αυτό δεν ήταν το νόημα,όταν καταλάβεις ότι ο κόσμος δεν χωρίζεται σε επιτυχημένους και πλούσιους ,αργόσχολους και ρομαντικούς.Όταν καταλάβεις γιατί μικρός όλοι γυρίζανε και σου λέγανε ”Να τα θυμάσαι αυτά,θα είναι τα καλύτερα χρόνια της Ζωής σου!” και εσύ γέλαγες σαρκαστικά τότε είναι αργά.Και ακόμα και αλήθεια να είναι μη το πιστέψεις ποτέ.
Άραξε…μια ώρα σε μια πολυθρόνα.Βάλε ένα αγαπημένο cd-τραγούδι να παίξει ,γύρε στο κάθισμα,σκέψου όνειρα που ξέχασες ότι είχες,φαντασίες που δεν τόλμησες…ότι άλλο δεν πρόλαβες.Κάντο συχνά…
0 Responses to “Μία Ώρα για το ”Τίποτα”!”